KAKIORA soap key ingredients: persimmon extract, coconut-derived cleansers, glycerin, emollients and vitamin E

Kakishibu: tysiąc lat japońskiej taniny z persymony, od sieci rybackich po mydło

Mydło z persymony może wyglądać na świeże odkrycie z internetu. Tak nie jest. Składnik, który sprawia, że działa, tanina kaki, jest w Japonii materiałem roboczym od co najmniej tysiąca lat pod nazwą kakishibu. Wiedza o tym, skąd pochodzi, ułatwia ocenę, które nowoczesne produkty są prawdziwe.

Czym jest kakishibu

Kakishibu to sok z niedojrzałych, ściągających persymon (Diospyros kaki), zgnieciony i pozostawiony do fermentacji na jeden do trzech lat. Niedojrzałe persymony są prawie niejadalne, ponieważ są pełne tanin, tej samej klasy związków, przez którą mocna herbata i czerwone wino wysuszają w ustach. Fermentacja je koncentruje i zmienia sok na głęboki czerwonobrązowy. Gotowy płyn jest jednocześnie naturalnym środkiem konserwującym, odpychającym wodę, barwnikiem i dezodorantem.

Gdzie był używany

  • Sieci rybackie i liny. Powlekane sieci dużo dłużej opierały się gniciu i wodzie morskiej. To najstarsze udokumentowane zastosowanie, od okresu Heian.
  • Papier i parasole. Washi potraktowane kakishibu staje się wodoodporne i wytrzymałe. Używano go do parasoli, płaszczy przeciwdeszczowych, wachlarzy i szablonów do farbowania kimon.
  • Drewno. Beczki na sake, elewacje domów i meble były nim wykańczane. Kolor pogłębia się w świetle słonecznym, dlatego stare japońskie domy mają ten ciepły brązowy odcień.
  • Tkaniny i zbroje. Bawełnę barwioną kakishibu nosili rolnicy i rybacy. Skórzane i lakierowane elementy zbroi traktowano nim przeciw wilgoci i pleśni.
  • Medycyna i napoje. Medycyna ludowa używała go na oparzenia i jako środek ściągający. Piwowarzy sake używali go do klarowania napoju.

Od środka konserwującego do dezodorantu

Właściwość stojąca za wszystkimi tymi zastosowaniami jest ta sama: taniny wiążą się z białkami, olejami i utlenionymi związkami. To wiązanie zabija pleśń na sieci rybackiej i utrwala barwnik na tkaninie. Pod koniec XX wieku japońscy badacze zaczęli badać zdolność taniny do neutralizowania cząsteczek zapachu, a w 2001 roku zespół badawczy zidentyfikował 2-nonenal jako związek stojący za charakterystycznym zapachem ciała starszych osób, kareishu. Taninę kaki uznano za naturalnie pasującą do radzenia sobie z nonenalem. Mydło z persymony pojawiło się szybko i od tamtej pory jest zwykłym produktem w japońskich aptekach. Nasze wyjaśnienie nonenalu omawia chemię.

Dlaczego ta historia ma znaczenie przy zakupie

  1. Liczy się ekstrakt, nie zapach. Kompozycja zapachowa persymony lub obrazek owocu nie dodają taniny. Szukaj prawdziwego ekstraktu z kaki (Diospyros kaki) na liście składników.
  2. Mydło to nie kakishibu. Kakishibu było skoncentrowane latami fermentacji. Nowoczesne mydło z persymony używa ekstraktu jako jednego ze składników bazy myjącej, więc oceniaj je jako mydło, a nie jako tradycyjny płyn.
  3. Zawsze łączono go z czymś jeszcze. Rzemieślnicy mieszali kakishibu z olejami i lakierami. W mydle tanina potrzebuje obok siebie składników nawilżających, inaczej wysusza skórę. KAKIORA łączy ją z gliceryną i środkami zmiękczającymi skórę w łagodnej, bezmydlanej bazie z tego powodu.

Kakishibu dziś

Tradycyjne kakishibu wciąż powstaje w Kioto, Nara i Gifu, a poza Japonią znalazło nowe zastosowania jako naturalny środek do wykańczania drewna i barwnik do tkanin. Mydło to jego najpowszechniej stosowana nowoczesna forma. Pomysł nie jest nowy; opakowanie jest.

Dalsza lektura

Powrót do blogu